Marinus Knoope schreef in zijn boek De Creatiespiraal: Planning is the white man's dream. Dit is hoe mensen in Afrika aankijken tegen ons typisch Westerse uitvinding "De agenda". Menig Afrikaan kijkt vol verwondering naar dat magische boekje dat toekomstvoorspellende waarde heeft. Want hoe is het mogelijk dat bijvoorbeeld een afspraak om iemand op 3 maart om 12:00 uur in dat ene café te ontmoeten, dat dit daadwerkelijk ook plaatsvindt. Hoe gewoon voor ons die agenda ook is, toch ben ik van mening dat de meeste ondernemers niet op de hoogte zijn van de magie van planning.
In eerste instantie zou je zeggen dat de magie van de agenda niets anders is dan het goede fatsoen van ons om ons aan afspraken met anderen te houden. Geen magie, niets bijzonders dus. De simpele reden is dat de agenda je een geheugensteuntje biedt omdat anders de kans aanwezig is dat je per ongeluk een dubbele afspraak maakt of dat je gewoon vergeet op te komen dagen op de bewuste dag. Opschrijven helpt. Maar wie maakt niet dagelijks een to-do lijstje om te ontdekken dat je toch te laat bent begonnen met dat ene project. Dus waar we afspraken met anderen doorgaans nakomen, blijkt het een stuk lastiger om je aan afspraken met jezelf te houden.
Volgens David Allen, schrijver van het boek Getting Things Done, heeft ons brein geen brein. Anders gezegd, ons brein is in de praktijk maar slecht in staat om op het juiste moment aan de juiste dingen te denken. Sterker nog, het lijkt soms wel of je brein er een sport van maakt om juist op het verkeerde moment, net te laat, je nog even te doen herinneren aan dat je iets in de stad had moeten ophalen. Je had het die ochtend nog zo plechtig beloofd te doen, je was zelfs in de buurt van de betreffende winkel, maar weer op kantoor schoot het je te binnen. Je drukke schema van de dag wordt ter plekke nog drukker omdat het al de tweede keer is dat je het vergeten bent mee te nemen en je het eigenlijk niet kan maken weer met lege handen thuis te komen.
Het is me zelfs een keer overkomen dat ik 's ochtends wegreed met het voornemen in mijn hoofd die dag echt iets te doen, ik al na 100 meter rijden met de auto het voornemen vergat en deze 's avonds weer op precies die plek weer in mijn hoofd opkwam. Het was alsof het voornemen daar de auto uit was gesprongen, daar de hele dag had gewacht om 's avonds weer die plek langs de weg in mijn hoofd te springen. Hoewel mijn stemming die dag al niet super was, kon ik nog wel een beetje glimlachen om die gedachte. Mijn brein zat me gewoon te pesten, de sodemieter.
Natuurlijk zou het enorm helpen wanneer ik die to-do's gewoon in mijn agenda zou schrijven, maar een beetje ondernemer zou dagelijks gemakkelijk 30 to-do's kunnen opschrijven en dan is de kans groot dat je er nog steeds een aantal vergeet of doorschuift naar de volgende dag. Maar vorig jaar rond deze tijd ontdekte ik dat David Allen het maar voor de helft bij het juiste eind heeft. Ik liep door de stad een week voor Valentijn, toen ineens mijn oog op een heel leuk en toepasselijk cadeautje viel. Ik was niet eens op zoek op dat moment, al had het wel in mijn agenda gezet voor over een dag of twee. Ik besloot van die planning af te wijken en kocht het cadeautje.
Ik realiseerde me dat niet zozeer het opschrijven van de to-do me had geholpen, maar iets heel anders. Ik was die dag in een uitstekende stemming en ik kan niet anders concluderen dan dat mijn brein meewerkte om ingevingen aan te leveren die mijn stemming zouden doen versterken. En het vinden van dat cadeautje maakte mij blij omdat ik wist dat ik mijn vrouw er erg blij mee zou maken. Dus mijn brein schoot me juist te hulp, in plaats van dat het met een irrelevante inval kwam aanzetten.
En dat maakt in mijn ogen het verschil. Een negatief gestemd brein krijgt eigenlijk de opdracht om jou dwars te zitten, waardoor je stemming wordt versterkt. Maar andersom werkt het ook zo dat een positief gestemd brein je juist helpt om die stemming ook te versterken. Met andere woorden, een planning helpt nauwelijks tegen een negatief gestemd brein, terwijl een positief gestemd brein een planning nauwelijks nodig heeft.
Het zijn niet de geheugensteuntjes die het hem doen, want een negatief gestemd brein is inventief in het onbewust generen van al die hulpmiddelen. Een geheugensteuntje werkt uitstekend wanneer je bij het maken ervan je direct een ontspannend en tevreden gevoel ervaart. Het zorgt ervoor dat je brein de juiste opdracht meekrijgt. Plan daarom de gewenste uitkomsten voor een bepaalde dag en vertrouw erop dat je brein je of op of ruim voor die dag je op bijzondere manieren doet herinneren om die uitkomst te bereiken.
Dit en nog veel komt aan bod in de Rondetafelsessie "Organiseer je flow" die ik in samenwerking met ZZP-adviescafe organiseer. Nieuwsgierig? Schrijf je in voor de volgende sessie op 3 maart in Rotterdam.
In eerste instantie zou je zeggen dat de magie van de agenda niets anders is dan het goede fatsoen van ons om ons aan afspraken met anderen te houden. Geen magie, niets bijzonders dus. De simpele reden is dat de agenda je een geheugensteuntje biedt omdat anders de kans aanwezig is dat je per ongeluk een dubbele afspraak maakt of dat je gewoon vergeet op te komen dagen op de bewuste dag. Opschrijven helpt. Maar wie maakt niet dagelijks een to-do lijstje om te ontdekken dat je toch te laat bent begonnen met dat ene project. Dus waar we afspraken met anderen doorgaans nakomen, blijkt het een stuk lastiger om je aan afspraken met jezelf te houden.
Volgens David Allen, schrijver van het boek Getting Things Done, heeft ons brein geen brein. Anders gezegd, ons brein is in de praktijk maar slecht in staat om op het juiste moment aan de juiste dingen te denken. Sterker nog, het lijkt soms wel of je brein er een sport van maakt om juist op het verkeerde moment, net te laat, je nog even te doen herinneren aan dat je iets in de stad had moeten ophalen. Je had het die ochtend nog zo plechtig beloofd te doen, je was zelfs in de buurt van de betreffende winkel, maar weer op kantoor schoot het je te binnen. Je drukke schema van de dag wordt ter plekke nog drukker omdat het al de tweede keer is dat je het vergeten bent mee te nemen en je het eigenlijk niet kan maken weer met lege handen thuis te komen.
Het is me zelfs een keer overkomen dat ik 's ochtends wegreed met het voornemen in mijn hoofd die dag echt iets te doen, ik al na 100 meter rijden met de auto het voornemen vergat en deze 's avonds weer op precies die plek weer in mijn hoofd opkwam. Het was alsof het voornemen daar de auto uit was gesprongen, daar de hele dag had gewacht om 's avonds weer die plek langs de weg in mijn hoofd te springen. Hoewel mijn stemming die dag al niet super was, kon ik nog wel een beetje glimlachen om die gedachte. Mijn brein zat me gewoon te pesten, de sodemieter.
Natuurlijk zou het enorm helpen wanneer ik die to-do's gewoon in mijn agenda zou schrijven, maar een beetje ondernemer zou dagelijks gemakkelijk 30 to-do's kunnen opschrijven en dan is de kans groot dat je er nog steeds een aantal vergeet of doorschuift naar de volgende dag. Maar vorig jaar rond deze tijd ontdekte ik dat David Allen het maar voor de helft bij het juiste eind heeft. Ik liep door de stad een week voor Valentijn, toen ineens mijn oog op een heel leuk en toepasselijk cadeautje viel. Ik was niet eens op zoek op dat moment, al had het wel in mijn agenda gezet voor over een dag of twee. Ik besloot van die planning af te wijken en kocht het cadeautje.
Ik realiseerde me dat niet zozeer het opschrijven van de to-do me had geholpen, maar iets heel anders. Ik was die dag in een uitstekende stemming en ik kan niet anders concluderen dan dat mijn brein meewerkte om ingevingen aan te leveren die mijn stemming zouden doen versterken. En het vinden van dat cadeautje maakte mij blij omdat ik wist dat ik mijn vrouw er erg blij mee zou maken. Dus mijn brein schoot me juist te hulp, in plaats van dat het met een irrelevante inval kwam aanzetten.
En dat maakt in mijn ogen het verschil. Een negatief gestemd brein krijgt eigenlijk de opdracht om jou dwars te zitten, waardoor je stemming wordt versterkt. Maar andersom werkt het ook zo dat een positief gestemd brein je juist helpt om die stemming ook te versterken. Met andere woorden, een planning helpt nauwelijks tegen een negatief gestemd brein, terwijl een positief gestemd brein een planning nauwelijks nodig heeft.
Het zijn niet de geheugensteuntjes die het hem doen, want een negatief gestemd brein is inventief in het onbewust generen van al die hulpmiddelen. Een geheugensteuntje werkt uitstekend wanneer je bij het maken ervan je direct een ontspannend en tevreden gevoel ervaart. Het zorgt ervoor dat je brein de juiste opdracht meekrijgt. Plan daarom de gewenste uitkomsten voor een bepaalde dag en vertrouw erop dat je brein je of op of ruim voor die dag je op bijzondere manieren doet herinneren om die uitkomst te bereiken.
Dit en nog veel komt aan bod in de Rondetafelsessie "Organiseer je flow" die ik in samenwerking met ZZP-adviescafe organiseer. Nieuwsgierig? Schrijf je in voor de volgende sessie op 3 maart in Rotterdam.
RSS
