Tja, als je blogt over ondernemen en hoe je dit succesvoller zou kunnen doen, dan is het verleidelijk om je eigen tips maar matig ter harte te nemen. Waar ik nu ruim anderhalf jaar geleden begon te bloggen en mijn agenda vrij leeg was (omdat ik net aan een nieuw bedrijf was begonnen, na het vorige te hebben verkocht), had ik volop tijd om te schrijven. In begin was dat nog bijna dagelijks, maar inmiddels is dat teruggezakt naar eens in de drie weken. En dat terwijl ik me toch echt plechtig had voorgenomen om me te houden aan een frequentie van eens in de twee weken.
Het is makkelijk schrijven dat je moet plannen, wanneer je eigen planning niet bepaald overvol zit. Maar gaandeweg is er langzaam iets veranderd. Ik ben vorig najaar begonnen met een collectief ondernemers om in Rotterdam Seats2Meet te gaan openen. Eerst was het nog iets dat ik 'erbij' wilde gaan doen, maar gaandeweg is de oprichting ervan mijn hoofdtaak geworden. Zo erg zelfs dat mijn oorspronkelijke voornemen om mijn bloggen te paren aan een online business in de ijskast is gezet.
De afgelopen weken heb ik meer dan eens zitten aanhikken tegen het schrijven van een nieuwe blogpost. Iedere keer schreef ik op de dag zelf de blogpost en daardoor zat er onnodig meer druk achter om deze af te hebben. En dat is zonde, want uiteindelijk zit ik nog boordevol ideeën om over te schrijven. Maar liever zie ik schrijven als een plezierige bezigheid dan als een verplichting. Dus ben ik voor mezelf nagegaan of ik wilde doorgaan met bloggen of er een punt achter te zetten.
Aan ideeën geen gebrek en ik heb inmiddels een lijst met maar liefst 100 onderwerpen om nog een keer over te schrijven. Het gebeurt me regelmatig dat me een leuk idee te binnen schiet. Sterker nog, als ik in de schrijfmodus zit (zoals nu) wordt ik voortdurend overvallen door nieuwe ideetjes. En voor lange tijd hielp het door deze even op een lijst te parkeren om ze later uit te werken. Maar nu niet meer.
Want om het idee uit te werken tot een volledige post moet ik in een schrijfmodus zijn, wat betekent ontspannen zijn en even geen andere urgente zaken aan mijn hoofd. En met de oprichting van Seats2Meet zijn er inmiddels zoveel lijntjes open, dat ik het maar moeilijk vind om de tijd vrij te maken om daadwerkelijk te schrijven. Daarnaast speelt mee dat we tussen nu en vier weken ons tweede kind verwachten en daar dus ook volop excuses zijn en gaan komen om het schrijven weer uit te stellen.
De oplossing is simpel: mijn posts rollen er doorgaans in een keer uit en kosten me daarom relatief weinig tijd om te schrijven. Dus waarom stoppen wanneer je on-a-role bent. Dus heb ik na het schrijven van deze post maar nog vier posts geschreven. Hoe stom het ook mag lijken, dat voelde voor mij een beetje aan als de boel besodemieteren. Maar je kunt het ook zien als slim aan je onderneming werken. Dat doe ik dan maar. En door het hier eerlijk op te biechten, hoop ik natuurlijk dat mijn lezend publiek me vergeeft voor deze zonde ;)
Het goede nieuws voor mij is dat ik daadwerkelijk (weer) een goed gevoel heb gekregen bij het schrijven voor mijn blog en ik hoop daarmee nog leukere stukken te schrijven. Ik ga in ieder geval mijn oorspronkelijke voornemen om om de week iets te publiceren, de komende tijd in ieder geval weer waarmaken. (En mijn exuses voor diegene die wat vaker van mij hadden willen lezen de afgelopen tijd ;))

RSS
