De meeste grote steden hebben wel een initiatief waarbij daklozen een krant verkopen op straat. In Rotterdam is dat niet anders. En de verkooptechnieken verschillen nogal van verkoper tot verkoper. Een verkoper die geregeld bij de Bijenkorf staat, bedient zich van een rijmpje om klanten te lokken. Dat gaat van:
"Wie maakt me blij, wie maakt me blij. Wie koopt een krantje bij mij?"
Klinkt niet als een erg aantrekkelijk aanbod toch? Blijkbaar moet je hem blij maken door iets te kopen bij hem. En natuurlijk wordt de verkoper doorgaans blij wanneer hij een verkoop heeft gedaan, maar dat mag toch hopelijk niet je enige verkoopargument zijn. Als hij in plaats daarvan had gezongen:
"Wie maak ik blij, wie maak ik blij. Wie koopt een krantje bij mij?"
Da's een groot verschil met het vorige rijmpje. Als je Jos Burgers mag geloven (en dat doe ik), willen klanten niet kopen, maar wel geholpen worden. En wanneer je iemand helpt, wordt de ander doorgaans blij. Dus de vraag voor de straatkrantenverkoper is, hoe maak ik mijn klanten blij.
Om het even bij de straatkrantenverkoper te houden: jaren geleden kwam ik regelmatig in de Albert Heijn bij Blijdorp. En daar stond ook regelmatig een verkoopster van straatkranten. Maar in plaats van een liedje of iets, riep ze helemaal niets naar voorbijgangers. En toch verkocht ze. Ik vermoed zelfs meer dan de meeste andere verkopers.
Haar geheim zat in het simpele feit dat ze mensen blij maakte. Dat deed ze doordat ze, wanneer mensen een praatje met haar startte, ze daadwerkelijk een gesprek met je had en geïnteresseerd luisterde. Gaandeweg zag je dat ze bijna altijd wel in gesprek was met iemand als ik de AH binnenliep. En wat mij opviel was dat ze niet voortdurend over de schouder van de gesprekspartner keek of er toevallig nog potentiële klanten voorbij liepen.
Het product straatkrant niet het makkelijkste product om te verkopen. Maar zelfs dan zie je een groot verschil in effectiviteit tussen de ene en andere verkoper. Laat staan dat jij als ondernemer je eigen product mag bedenken en verkopen. Als je niet tot in je vezels overtuigd bent dat wat jij aan te bieden hebt, jouw klanten echt helpt, is de kans groot dat je een variant zingt van: "wie maakt me blij, wie maakt me blij".
Maar zoals Jos Burgers op overtuigende wijze weet te demonstreren: adverteren met teksten waarin je jezelf prijst, zijn over het algemeen WC-eend verhalen. Oftewel, wij bevelen onszelf aan. En wat dat betreft is die straatkrantverkoper die niet veel anders leek te doen dan geïnteresseerd luisteren, wat mij betreft een prima illustratie van dat een luisterend oor al heel behulpzaam kan zijn. Ik had zelf niet de behoefte om met haar een lang gesprek te beginnen, maar na een paar maanden wel een vaste klant bij haar geworden. Gewoon omdat ik haar sympathiek en oprecht vond overkomen.
Ter inspiratie een filmpje van Jos Burgers over de vijf niveau’s van effectieve verkoopmiddelen.
"Wie maakt me blij, wie maakt me blij. Wie koopt een krantje bij mij?"
Klinkt niet als een erg aantrekkelijk aanbod toch? Blijkbaar moet je hem blij maken door iets te kopen bij hem. En natuurlijk wordt de verkoper doorgaans blij wanneer hij een verkoop heeft gedaan, maar dat mag toch hopelijk niet je enige verkoopargument zijn. Als hij in plaats daarvan had gezongen:
"Wie maak ik blij, wie maak ik blij. Wie koopt een krantje bij mij?"
Da's een groot verschil met het vorige rijmpje. Als je Jos Burgers mag geloven (en dat doe ik), willen klanten niet kopen, maar wel geholpen worden. En wanneer je iemand helpt, wordt de ander doorgaans blij. Dus de vraag voor de straatkrantenverkoper is, hoe maak ik mijn klanten blij.
Om het even bij de straatkrantenverkoper te houden: jaren geleden kwam ik regelmatig in de Albert Heijn bij Blijdorp. En daar stond ook regelmatig een verkoopster van straatkranten. Maar in plaats van een liedje of iets, riep ze helemaal niets naar voorbijgangers. En toch verkocht ze. Ik vermoed zelfs meer dan de meeste andere verkopers.
Haar geheim zat in het simpele feit dat ze mensen blij maakte. Dat deed ze doordat ze, wanneer mensen een praatje met haar startte, ze daadwerkelijk een gesprek met je had en geïnteresseerd luisterde. Gaandeweg zag je dat ze bijna altijd wel in gesprek was met iemand als ik de AH binnenliep. En wat mij opviel was dat ze niet voortdurend over de schouder van de gesprekspartner keek of er toevallig nog potentiële klanten voorbij liepen.
Het product straatkrant niet het makkelijkste product om te verkopen. Maar zelfs dan zie je een groot verschil in effectiviteit tussen de ene en andere verkoper. Laat staan dat jij als ondernemer je eigen product mag bedenken en verkopen. Als je niet tot in je vezels overtuigd bent dat wat jij aan te bieden hebt, jouw klanten echt helpt, is de kans groot dat je een variant zingt van: "wie maakt me blij, wie maakt me blij".
Maar zoals Jos Burgers op overtuigende wijze weet te demonstreren: adverteren met teksten waarin je jezelf prijst, zijn over het algemeen WC-eend verhalen. Oftewel, wij bevelen onszelf aan. En wat dat betreft is die straatkrantverkoper die niet veel anders leek te doen dan geïnteresseerd luisteren, wat mij betreft een prima illustratie van dat een luisterend oor al heel behulpzaam kan zijn. Ik had zelf niet de behoefte om met haar een lang gesprek te beginnen, maar na een paar maanden wel een vaste klant bij haar geworden. Gewoon omdat ik haar sympathiek en oprecht vond overkomen.
Ter inspiratie een filmpje van Jos Burgers over de vijf niveau’s van effectieve verkoopmiddelen.
RSS
De beste man van de bijenkorf haalde bij een goede vriend die ik ken een gloednieuwe keuken XD
Zegt toch iets over zijn succes, hij valt zoal op wat velen niet zo goed als hem doen, wie kent hem niet?! Maar wie kent die van bijvoorbeeld de andere AH bij de koopgoot.
Leuke illustratie en informatie!!
Geplaatst door: Mathieu | 7-1-10 om 23:06
Haha, heeft hij met zijn manier van verkopen een keuken kunnen kopen! Zo zie je maar weer dat er soms meer is dan je op het eerste gezicht ziet.
De dame van de AH zag ik later wegrijden op een all-terrain fiets die ook het nodige gekost moet hebben.
Geplaatst door: Walter Brand | 8-1-10 om 10:53