warmwatervrees

Iedereen kent wel koudwatervrees. Je wil een duik nemen in een zwembad, maar voor de zekerheid voel je nog even hoe warm het water is. Helaas, dat voelde kouder dan verwacht. En nu durf je niet zo goed meer het water in. Stapje voor stapje, treedje voor treedje daal je af in het ijskoude water. En met iedere stap vrees je wat komen gaat.

Als je uiteindelijk wil gaan zwemmen, zul je toch een keer helemaal nat moeten worden. Tenzij het water echt te koud is natuurlijk. Wat je ervaart met het langzaam in het water lopen, is je lichaam die op de alarmbel drukt om te zeggen: "zie af van dit dwaze plan". Ook al zie je andere mensen in hetzelfde water zwemmen, het maakt niet uit. Je lichaam protesteert aan alle kanten.

De beste manier om met koudwatervrees om te gaan is, wanneer je hebt vastgesteld dat het echt niet te koud is, gewoon in een keer in het water te springen. En verrassend snel merkt je lichaam dat het allemaal wel meevalt. Even "Oeoeoe" roepen en je kunt gaan zwemmen.

Giseren kwam toevallig de term koudwatervrees voorbij in een e-mailconversatie toen we het hadden over iemand die het niet aandurfde om vol achter een beslissing te staan, maar steeds maar de beslissing in treedjes op te delen. En toen schoot het woord "warmwatervrees" in mijn gedachten. Want als er koudwatervrees bestaat, zal warmwatervrees ook wel bestaan. Misschien bestaat er ook nog wel warmwaterhoop?

Even googlen en er zijn maar liefst 30 zoekresultaten te vinden voor 'warmwatervrees'. Terwijl warmwater ook te vrezen valt. Niet (alleen) in letterlijke zin, maar ook in figuurlijke zin. Net zoals koudwatervrees in de meeste gevallen niet letterlijk over koud water gaat. Van Dale spreekt niet voor niets over onnodige vrees als uitleg bij het woord.

Maar warmwatervrees is geen woord dat terug te vinden in Van Dale. Als het er wel in had gestaan, had er 'nodige vrees' als uitleg bij moeten staan. Want in te warm water stappen kan net zo schadelijk zijn als in te koud water. Niet alleen in letterlijke zin, maar ook in figuurlijke zin.

Zo is bekend dat een kikker die in pan warm water wordt gezet, er onmiddellijk weer uitspringt. Maar zet je hem in een pan koud water en verwamt deze, blijft de kikker zitten. Wanneer hij door heeft dat het water te warm voor hem is, is hij door de warmte zo verzwakt dat hij er niet meer uit kan springen. Dit wordt ook wel de parabel van de gekookte kikker genoemd.

En deze parabel beschrijft in mijn ogen heel goed wat er momenteel gaande is met de financiële crisis. We hebben heel lang onze ogen gesloten voor de steeds verder uit de hand lopende kredietverleningen. De vraag is hoe we een sprong kunnen maken naar het koude water.