Vandaag stond in de Telegraaf dat de industrie uitzonderlijk zwaar is getroffen. Er is maar liefst een daling van 14% ten opzichte van 2007 wat betreft de omzet. Hierbij moet wel worden aangetekend dat er dit jaar 2 werkdagen minder in de maand november waren (dat een verschil van 5% uitmaakt) en de prijzen lager lagen (dat nog eens 2% van het verschil verklaart).
De komende recessie betekent dat we gemiddeld gezien in 2009 hetzelfde welvaartsniveau hebben als in 2007. Hoe erg is dat?
Als afgestudeerd (bedrijfs)econoom begrijp ik deze berichten niet zo goed. Ik weet dat je prima kunt verdrinken in een rivier die gemiddeld 1 meter diep is. Maar de hele berichtgeving rondom de crisis vind ik zo zwaar op de hand. Hoe kan het zijn dat we geen stootje kunnen hebben?
Ik vind het inderdaad nieuws wanneer bedrijven blijkbaar niet bestand zijn tegen een omzetdaling van een procent of 8. En wat is er mis met de levensstandaard uit 2007. We leven zo met het idee dat het ieder jaar weer meer moet zijn en we alvast een voorschot erop nemen. Ten minste, ik denk dat dat het moet zijn. Aan de andere kant weet ik als ondernemer niet beter dat sommige maanden slechter lopen dan verwacht (soms wel 30% minder omzet) en sommige maanden veel beter zijn (bv 100% meer omzet). Is het mijn verbeelding of zijn kleinere bedrijven beter bestand tegen de onvermijdelijke golfbewegingen in de economie?
RSS
Reacties