Nieuwsberichten over de gevolgen van de kredietcrisis verouderen snel. Zo keurt het Huis van Afgevaardigden een noodplan voor de auto-industrie nog goed, wordt dit weer afgeschoten door het Senaat. En wellicht met het publiceren van deze post is er weer een hernieuwd plan dat de nood moet ledigen totdat de nieuwe president van de Verenigde Staten aan de macht is.

Want zover ik het weet verdwijnen met een faillissement van de grote drie autoproducenten ongeveer 10% van alle banen in de Verenigde Staten. Overigens betekenen faillissementen vaker dat uit de restanten wel weer nieuwe bedrijven kunnen ontstaan, maar zullen voor heel veel minder mensen de mogelijkheid tot werk kunnen bieden.

En wat zal het volgende zijn? We kijken allemaal naar de overheid en vragen hen om de problemen voor ons op te lossen. Want de omvang is zo groot, daar kan geen enkel persoon of bedrijf of bedrijfstak alleen voor opdraaien. Maar ik denk dat geen enkele overheid in staat zal zijn om het tij te keren, omdat iedere impuls in de vorm van geld of regelgeving in een soort bodemloze put lijkt te verdwijnen en het effect heel snel is uitgewerkt.

Ik denk dat we met de huidige inrichting van ons (Westerse) economisch bestel heel veel risico's hebben genomen. Massaal kiezen we voor een carrière waarin we maar één bron van inkomsten hebben die moet zorgen voor de middelen om te (over)leven. En de stress schiet omhoog wanneer deze enige bron wordt bedreigd.

We hebben ook risico genomen door vaak blindelings te vertrouwen op spaarplannen en beleggingsfondsen, die maar al te vaak gebaseerd zijn op lucht. Hele groepen mensen vertrouwen erop dat spaargeld altijd perfect veilig is en verwachten van de overheid dat zij garant staan wanneer de boel mis gaat.

Toen de minister van financiën Bos opmerkte dat spaarders ook hun eigen verantwoordelijkheid moeten nemen, kreeg hij daarop veel kritiek. Want hoe kunnen consumenten van financiële producten nu verantwoordelijk zijn om de gevolgen van complexe producten te begrijpen, als zelfs de bankiers deze producten niet meer begrijpen. Lijkt logisch, maar deze redenering gaat wel voorbij aan het feit dat men blijkbaar voor producten heeft gekozen die zij niet of maar half begrijpt.

En in hoeverre is er sprake van misleiding door banken wanneer zij ook naar eer en geweten hebben gehandeld, toen zij deze producten hebben verkocht. Natuurlijk zijn er ook de voorbeelden van de woekerpolissen en hypotheken waarbij de consument met hogere kosten dan nodig werden geconfronteerd en de banken hen hiervan niet op de hoogte stelden.

Het is geen eenvoudige puzzel, maar volgens mij leidt de weg naar nog meer regelgeving om fraude en dubieuze producten te voorkomen, er alleen maar toe leiden dat de zaken nog complexer worden en nog minder te doorgronden. En degene die we de regels goed kennen, krijgen nog meer de mogelijkheid om zich hierachter te verschuilen door de interpretatie van de regels in hun voordeel uit te leggen. Aan de andere kant dienen er toch ook regels te zijn waarop bankiers moeten kunnen worden aangesproken.

Ik heb inspiratie voor een aantal posts over dit onderwerp. Ik heb een aparte categorie toegevoegd, genaamd "weg uit recessie". Ik heb niet zozeer pasklare antwoorden hiervoor, maar ik wil bij de lezers van mijn blog een ander geluid laten horen dan de doemscenario's die je dagelijks op TV ziet voorbij komen. En tegelijkertijd wil ik er ook niet zo luchtig doen alsof er niets aan de hand zou zijn. De recessie biedt kansen die in tijden van hoogconjunctuur veel minder aanwezig zijn. En de grootste kans is wel dat de meeste mensen nu wel bereid zijn te luisteren naar een ander geluid.

Comments

[Geplaatst door: Evelien van Aller]

De toon van uw opmerkngen bevalt mij heel erg. Zo hoor je niet veel economen praten. Ik ben geen deskundige op dit gebied. Heb wel ideeën over economie opgedaan bij "Stro",
het vroegere "Strohalm" in Utrecht.
Kent u deze club en wat vindt u ervan?

[Geplaatst door: Walter Brand]

Dag Evelien,

Bedankt voor je compliment! Ik ken de strohalm niet. Ik heb net even gekeken op de website en zag dat ze zich richten op het organiseren van (rentevrije) handelssystemen. En ik kan zeggen dat ik dergelijke initiatieven enorm toejuich. Hoe meer van deze systemen, hoe beter zou ik zeggen. Anderzijds ben ik geen tegenstander van het vragen van rente of van het huidige financiële stelsel in het algemeen. Naar mijn mening is het grootste gemis in het huidige financiële stelsel dat het te groot, te geconcentreerd en te onpersoonlijk is geworden.

Bedankt voor het wijzen op deze organisatie! Ik ga me hier zeker verder in verdiepen.